Warunki życia

Przeciętne miesięczne wynagrodzenia w województwach

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie ogółem brutto w październiku 2014 roku wyniosło 4107,72 zł. Mężczyźni osiągnęli przeciętne wynagrodzenie o 9,1% wyższe od średniego w skali kraju (tj. wyższe o 374,03 zł), a kobiety ⎯ niższe o 9,5% (czyli niższe o 390,15 zł), co w konsekwencji oznacza, że przeciętne wynagrodzenie mężczyzn było o 20,6% (o 764,18 zł) wyższe od przeciętnego
wynagrodzenia kobiet.
Przeciętne miesięczne wynagrodzenia

Erytrea – wskaźniki demograficzno-migracyjne

erytrea-uchodzcy-polskaWedług danych UNHCR, około 5000 osób ucieka z Erytrei każdego miesiąca, głównie do Etiopii i Sudanu, mimo surowej polityki władz, aby przeciwdziałać ucieczkom. Służby graniczne mają rozkaz, by rozstrzeliwać wszystkich uciekinierów. Mimo to do 2011 r. wyemigrowało około 5% ludności kraju. W  obozach dla uchodźców w Etiopii przeważają młodzi chłopcy, niektórzy mają zaledwie 6 lat; – Erytrejczycy w Sudanie: Emigracja z Erytrei do Sudanu nasiliła się od 2004 r. na skutek opresyjnego wojskowego reżimu w Erytrei, który w połączeniu z częstymi suszami oraz brakiem ekonomicznych perspektyw powoduje masową emigrację z tego kraju. Profil uchodźców: są to zwykle młodzi, dobrze wykształceni ludzie, pochodzą z rejonów górskich lub dużych miast i nie mają żadnych związków kulturowych i etnicznych z mieszkańcami Sudanu. Pod względem przynależności etnicznej, są to często członkowie grupy Tigrinya i są chrześcijanami. Ich możliwości znalezienia pracy i utrzymania się poza obozami są znikome. Większość z nich traktuje Sudan jako kraj tranzytu po drodze do Europy lub Izraela; – najczęściej deklarowane powody wnioskowania o ochronę międzynarodową w Europie: ucieczka przed obowiązkową służbą wojskową, drakońskie kary za nielegalny wyjazd z kraju, rzadziej przynależność do nielegalnych wspólnot religijnych takich jak Świadkowie Jehowy lub zielonoświątkowcy, działalność opozycyjna, problemy wynikające z pracy w charakte

ŹRÓDŁO: Urząd ds. Repatriacji i Cudzoziemców

Syria – wskaźniki demograficzno-migracyjne

syria-uchodzcy-polskaUchodźcy z Syrii. Agendy ONZ szacują liczbę wewnętrznych przesiedleńców w Syrii na 7,6 mln, natomiast liczbę osób potrzebujących pilnej pomocy humanitarnej – na 12,2 mln. Liczba uchodźców, którzy schronili się poza granicami kraju przekroczyła 4 mln., z czego 1,8 mln przebywa w Turcji, niemal 1,2 mln w Libanie, 629 tys. w Jordanii, 249 tys. w Iraku i 132 tys. w Egipcie; – uchodźcy syryjscy w Libanie – w połowie 2015 r. (dane z dnia 06.07.2015) liczba zarejestrowanych uchodźców z Syrii sięgała prawie 1 173 000 osób; szacuje się, że w kraju przebywa również około 500 tys. niezarejestrowanych syryjskich uchodźców. Oznacza to, że uchodźcy syryjscy stanowią obecnie 1/3 libańskiej populacji. Dla tego niewielkiego kraju jest to olbrzymim obciążeniem i stanowi potencjalny czynnik destabilizacji; – w Turcji przebywa w chwili obecnej ponad 1 805 000 zarejestrowanych syryjskich uchodźców. Około 220 tys. spośród nich mieszka w 22 obozach prowadzonych przez rządową agencję pomocy i ulokowanych jest w południowej części Turcji na pograniczu z Syrią. Pozostali żyją na własną rękę w różnych miastach kraju, koncentrując się szczególnie w południowych prowincjach Turcji (Gaziantep, Sanliurfa, Hatay i Kilis). Wydaje się, że Turcja nieco lepiej niż inne państwa regionu radzi sobie z napływem uchodźców, jednakże Amnesty International w wydanym 20 listopada ub. roku raporcie pisze o dramatycznej sytuacji uchodźców, z których kilkaset tysięcy żyje w nędzy i jest bezbronnych wobec nadużyć; – w chwili obecnej w Jordanii przebywa ponad 629 tys. zarejestrowanych uchodźców syryjskich. Około 85 % z nich mieszka na własną rękę w  ośrodkach miejskich w północnej i północnowschodniej części kraju. Pozostałe 15 % znalazło zakwaterowanie w jednym z obozów dla uchodźców, z których największe (i oficjalne) to al-Zaatari oraz Azrak. W prowadzonym pod auspicjami UNHCR obozie kontenerowo-namiotowym Zaatari mieszka w chwili obecnej niemal 85 tys. osób. Obóz był kilkakrotnie sceną gwałtownych protestów wynikających z panujących tu surowych warunków i słabej infrastruktury. Na przykładzie Jordanu można stwierdzić, że z Syrii uciekają całe rodziny, składające się średnio z 6 osób. Wśród uchodźców reprezentowane są wszystkie grupy wiekowe; – powody ubiegania się o ochronę w Europie: w przytłaczającej większości uchodźcy z Syrii powołują się na brak bezpieczeństwa i zagrożenie życia oraz na złą sytuację humanitarną, w mniejszym stopniu powołują się na inne przyczyny takie jak: narodowość lub wyznanie, działalność opozycyjna, uchylanie się od służby wojskowej lub dezercja.

ŹRÓDŁO: Urząd ds. Repatriacji i Cudzoziemców 

Bierność zawodowa w Polsce

biernosc-zawodowaLudność bierna zawodowo, tzn. pozostająca poza siłą roboczą są to wszystkie osoby w wieku 15 lat i więcej, które nie zostały zaklasyfikowane jako pracujące lub bezrobotne tzn. osoby, które w badanym tygodniu:

  1. nie pracowały, nie miały pracy i jej nie poszukiwały,
  2. nie pracowały, poszukiwały pracy, ale nie były zdolne (gotowe) do jej podjęcia w ciągu dwóch tygodni następujących po tygodniu badanym,
  3. nie pracowały i nie poszukiwały pracy, ponieważ miały pracę załatwioną i oczekiwały na jej rozpoczęcie w okresie:
  • dłuższym niż trzy miesiące,
  • do 3 miesięcy, ale nie były gotowe tej pracy podjąć (od 2004 r.).


biernosc-zawodowa2Wśród biernych zawodowo wyróżnia się grupę zniechęconych, do której należą osoby nieposzukujące pracy, ponieważ są przekonane, że jej nie znajdą. Dodatkowo w publikacji zamieszczono tablice dotyczące aktywności ekonomicznej określonych zbiorowości, takich jak: absolwenci, uczniowie, ludność wiejska, niepełnosprawni. Do absolwentów zaliczono osoby w wieku 15-30 lat, które ukończyły szkołę w okresie ostatnich 12 miesięcy i nie kontynuują nauki. Uczniowie są to osoby pobierające naukę na wszystkich poziomach kształcenia – począwszy od podstawowego, skończywszy na wyższym (łącznie ze studiami doktoranckimi), bez względu na system, w jakim ta nauka się odbywa (dzienny, wieczorowy, zaoczny). Ludność wiejska została podzielona na dwie zbiorowości: – ludność związaną z gospodarstwem rolnym tj. osoby mieszkające na wsi, będące członkami gospodarstwa domowego z użytkownikiem gospodarstwa rolnego, – ludność bezrolną tj. osoby mieszkające na wsi, będące członkami gospodarstwa domowego, w którym żadna osoba nie jest użytkownikiem gospodarstwa rolnego. Zbiorowość osób niepełnosprawnych została wyodrębniona z ogółu ludności w wieku 15 lat i więcej, na podstawie kryterium prawnego. Do osób niepełnosprawnych zaliczono osoby w wieku 16 lat i więcej, które mają przyznane orzeczenie o stopniu niepełnosprawności lub niezdolności do pracy.

ŹRÓDŁO: GUS, IV KWARTAŁ 2014 r.

332 tys. mniej bezrobotnych w 2014 roku

bezrobocie-2014-liczbaW 2014 roku liczba bezrobotnych spadła o 332,1 tys. osób (o 15,4%), podczas gdy w 2013 roku było ich więcej o 21,1 tys. osób (o 1,0%). W całym 2014 roku pracodawcy zgłosili do urzędów pracy prawie 1,1 miliona wolnych miejsc pracy i miejsc aktywizacji zawodowej.

Stopa bezrobocia rejestrowanego wyniosła w końcu grudnia 2014 roku 11,5% i w porównaniu do listopada wzrosła o 0,1 punktu procentowego. To najniższy grudniowy wzrost wskaźnika bezrobocia od 2008 r.

Liczba bezrobotnych w końcu grudnia 2014 wyniosła 1 825,8 tys. osób i w porównaniu do końca listopada 2014 r. wzrosła o 26,3 tys. osób (o 1,5%). Dla porównania w analogicznym okresie 2013 roku (grudzień – listopad) odnotowano wzrost liczby bezrobotnych o 41,9 tys. osób (o 2,0%).

W dwóch województwach, dolnośląskim i śląskim, liczba bezrobotnych w stosunku do listopada nieznacznie zmniejszyła się. W 14 województwach odnotowano wzrost bezrobocia.

Liczba wolnych miejsc pracy i miejsc aktywizacji zawodowej zgłoszonych przez pracodawców do urzędów pracy w grudniu 2014 roku wyniosła 54,9 tys. Było to prawie o 9 tys., czyli o 18,7%, więcej niż w grudniu poprzedniego roku.

W całym 2014 roku liczba bezrobotnych spadła o 332,1 tys. osób (o 15,4%), podczas gdy w 2013 roku liczba bezrobotnych wzrosła o 21,1 tys. osób (o 1,0%).

Po 5 latach rocznego wzrostu stopy bezrobocia, po raz pierwszy w końcu 2014 roku wskaźnik bezrobocia osiągnął poziom niższy niż w końcu 2013 roku (o 1,9 punktu procentowego).

Stopa bezrobocia w grudniu 2014 roku (11,5%) była o 1 punkt procentowy niższa niż wysokość stopy bezrobocia rejestrowanego na koniec 2014 r. wskazywana w Wytycznych MF z października 2014 r. (12,5%) oraz o 2,3 punktu procentowego niższa od wysokości tego wskaźnika przyjętej w założeniach do projektu budżetu państwa na rok 2014 (13,8%).

Jedną z przyczyn spadku liczby bezrobotnych w 2014 roku w porównaniu do roku ubiegłego był ożywienie gospodarcze, co znalazło wyraz w wyższej dynamice wzrostu PKB. Poprawa sytuacji gospodarczej wpłynęła na wzrost liczby ofert pracy w skali roku. W całym 2014 roku pracodawcy zgłosili do urzędów pracy 1 094,9 tys. wolnych miejsc pracy i miejsc aktywizacji zawodowej, tj. o 221,1 tys. (o 25,3%) więcej niż w 2013 roku (873,8 tys.).

Stopa bezrobocia długotrwałego w UE

W 2004 r. stopa bezrobocia w Polsce kształtowała się na poziomie 19,0%, co było najgorszym wynikiem wśród wszystkich państw członkowskich. Przeciętnie dla UE wskaźnik ten wyniósł 9,2%. W kolejnych latach sytuacja sukcesywnie poprawiała się i w 2008 r. stopa bezrobocia osiągnęła poziom 7,1% (podczas gdy w UE wyniosła 7,0%). Wraz z pogarszaniem się uwarunkowań gospodarczych na świecie, w Polsce notowano stopniowy wzrost stopy bezrobocia do 10,1%
w 2012 r. (w 2013 r. – 10,3%), a średnia dla UE kształtowała się na poziomie 10,5%. stopa-bezrocia-dlugotrwalego-ueNajniższą stopę bezrobocia w 2012 r. wśród krajów UE obserwowano w Austrii, Luksemburgu, Holandii oraz Niemczech, a najwyższą w Hiszpanii, Grecji, Chorwacji i Portugalii. W Polsce utrzymała się notowana we wcześniejszych latach dysproporcja pomiędzy
stopą bezrobocia mężczyzn i kobiet, przy czym wskaźnik zarówno dla mężczyzn i kobiet obniżył się w 2012 r. w stosunku do 2004 r. o ok. 9 p.proc. (do 9,4% dla mężczyzn oraz 10,9% dla kobiet). W tym samym okresie w UE stopa bezrobocia mężczyzn wzrosła z 8,6% do 10,4%, a kobiet z 9,9% do 10,5%.

Struktura spożycia indywidualnego w sektorze gospodarstw domowych w UE

Sytuacja dochodowa gospodarstw domowych wpływa na poziom konsumpcji dóbr i usług, a tym samym na strukturę spożycia indywidualnego gospodarstw domowych. W latach 2004–2012 w Polsce obserwowano zmiany w strukturze wydatków, ale podobnie jak w Unii Europejskiej ogółem w naszym kraju najważniejszą pozycję w budżecie gospodarstw domowych nadal stanowiły wydatki dotyczące użytkowania i wyposażenia mieszkania. Ich odsetek zwiększył się w Polsce o 0,5 p.proc. (do 27,6%), natomiast w UE o 2,2 p.proc. (do 29,8%). wydatki-gospodarstw-ueW okresie 2004–2012 r. w naszym kraju obserwowano spadek udziału wydatków na żywność i napoje bezalkoholowe (o 2,8 p.proc. do 18,5%), podczas gdy w Unii Europejskiej notowano niewielki wzrost w tym zakresie (o 0,2 p.proc. do 13,0%). Ważną pozycję w strukturze spożycia indywidualnego zarówno w Polsce, jak i w UE stanowią wydatki dotyczące transportu, przy czym w Polsce notowano zwiększenie ich udziału o 1,2 p.proc. – do 10,2% w 2012 r., natomiast w UE obniżenie o 0,4 p.proc. – do 13,0%. Największe różnice między strukturą spożycia indywidualnego gospodarstw domowych w Polsce i Unii Europejskiej obserwowano w udziale wydatków na hotele i restauracje, których odsetek w UE jest prawie trzykrotnie wyższy niż w Polsce (8,5%, wobec 2,9%) oraz w przypadku wydatków na napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe w UE udział wyniósł 3,6%, a w Polsce 6,3%.

Współczynnik Giniego w krajach Unii Europejskiej

W Polsce w latach 2005–2012 zmniejszyło się zróżnicowanie rozkładu dochodów, czego potwierdzeniem jest obniżenie współczynnika Giniego z 35,6% do 30,9%. Wśród krajów UE, oprócz Polski, znaczącą poprawę tego współczynnika odnotowano również na Litwie i w Portugalii. Giniego-wspolczynnik-ueW 2012 r. w Unii Europejskiej ogółem współczynnik Giniego
utrzymał się na poziomie 30,6%, a nieznacznie poniżej przeciętnej dla UE znalazły się Francja i Chorwacja (po 30,5%) oraz Niemcy (28,3%). Wśród krajów UE najmniejsze zróżnicowanie dochodów notowano w Słowenii (23,7%), Szwecji (24,8%) i Czechach (24,9%), zaś największe na Łotwie, w Hiszpanii, Portugalii i Grecji (w granicach 35,7%– 34,3%). W latach 2005–2012 w największym stopniu pogorszeniu uległ wskaźnik Giniego w Bułgarii (wzrost o 8,6 p.proc. do 33,6%) oraz Danii (wzrost o 4,2 p.proc. do 28,1%).

Popyt na pracę w IV kwartale 2013 roku

Liczba pracujących w podmiotach zatrudniających 1 osobę lub więcej w końcu IV kwartału 2013 roku wyniosła 10593,6 tys. osób, w tym ponad 2/3 to pracujący w sektorze prywatnym (68,6%). Udział pracujących w podmiotach według wielkości w ogólnej liczbie pracujących kształtował się następująco: w jednostkach dużych – 58,7%, w jednostkach średnich – 25,3% oraz małych – 16,0%. Najwięcej pracujących było w jednostkach prowadzących działalność w zakresie przetwórstwa przemysłowego (głównie w sektorze prywatnym i jednostkach dużych), handlu; napraw pojazdów samochodowych (głównie w sektorze prywatnym i jednostkach dużych), edukacji (z przewagą sektora publicznego i jednostek dużych i średnich). W ogólnej liczbie pracujących największą grupę stanowili specjaliści – 22,1% (w głównej mierze specjaliści szkolnictwa), robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy – 15,4% (najczęściej robotnicy obróbki metali i mechanicy maszyn i urządzeń i pokrewni), pracownicy biurowi (przede wszystkim pracownicy obsługi klienta) – 13,1%, a także pracownicy usług i sprzedawcy (głównie sprzedawcy i pokrewni) – 13,0%.praca-popyt