W 2021 r. trwanie życia w zdrowiu w Polsce wyniosło 59,1 roku dla mężczyzn i 63,1 roku dla kobiet. W przypadku mężczyzn oznacza to spadek w stosunku do roku poprzedniego o 0,1 roku, co w głównej mierze było związane ze skróceniem się przeciętnego trwania życia. W przypadku kobiet trwanie życia w zdrowiu nie uległo zmianie.
Wydłużenie trwania życia w zdrowiu jest jednym z głównych celów polityki zdrowotnej wielu krajów. Jeżeli oczekiwane trwanie życia w zdrowiu wzrasta szybciej niż przeciętne trwanie życia, oznacza to, że ludzie przez coraz większą część życia charakteryzują się dobrym zdrowiem.
Przeciętne trwanie życia (e0) i oczekiwane trwanie życia w zdrowiu (HLY0) w momencie narodzin w Polsce
Oczekiwane lata przeżyte w zdrowiu (Healthy Life Years, HLY) nazywane też wskaźnikiem oczekiwanej długości życia bez niepełnosprawności (Disability Free Life Expectancy, DFLE) to wskaźnik obrazujący sytuację zdrowotną ludności, obliczany na podstawie tablic trwania życia oraz indywidualnie i subiektywnie postrzeganej niepełnosprawności[1]. Wartość HLYX interpretuje się jako przewidywaną średnią liczbę lat jaką ma do przeżycia bez niepełnosprawności osoba w wieku x ukończonych lat, pod warunkiem, że aktualne warunki umieralności i utraty zdrowia populacji nie ulegną zmianie do końca trwania życia tej osoby.
[1] Niepełnosprawność szacowana jest na podstawie zmiennych pozyskanych z przeprowadzanego corocznie od 2005 r. Europejskiego Badania Warunków Życia Ludności (Eurostat EU-Statistics on Income and Living Conditions Survey EU-SILC).
