Faktoring – definicja

Rodzaj działalności finansowej polegającej na wykupie nieprzeterminowanych wierzytelności przedsiębiorstw, należnych im od odbiorców z tytułu dostaw towarów lub usług, połączony z finansowaniem klientów oraz świadczeniem na ich rzecz dodatkowych usług. Z ekonomicznego i prawnego punktu widzenia (definicja Ottawska, 1988), firma faktoringowa wykonuje co najmniej dwie z czterech czynności: [1] finansuje bezsporne i niewymagalne należności; [2] prowadzi sprawozdawczość i konta dłużników; [3] egzekwuje należności; [4] przejmuje ryzyko wypłacalności odbiorcy.

• Konwencja UNIDROIT z dnia 28 maja 1988 r. o międzynarodowym faktoringu
  Miejsce publikacji: Inter. Inst. UNIDROIT – Ottawa