Struktura ludności według płci i grup wieku w UE

Zmiany zachodzące w strukturze ludności Polski w okresie członkowstwa w UE stanowiły kontynuację procesów zapoczątkowanych w latach dziewięćdziesiątych XX w. Niski współczynnik dzietności i wydłużanie przeciętnego trwania życia przyczyniają się (bezpośrednio lub pośrednio) do postępującego starzenia się polskiego społeczeństwa.
W 2013 r. ludność w wieku 15–64 lata w Polsce stanowiła 70,7% ogólnej populacji, a jej odsetek zwiększył się w porównaniu z notowanym w 2004 r. prawie o 1 p.proc. Wzrósł również udział ludności w wieku 65 lat i więcej, odpowiednio z 13,0% do 14,2%, tym samym odsetek ludności w wieku 0–14 lat zmniejszył się z 17,2% w 2004 r. do 15,0% w 2013 r. W okresie 2004–2013 r. udział ludności w wieku 15–64 lata w całej Unii Europejskiej uległ obniżeniu z 67,2% do 66,2%, a ludności w wieku do 14 roku życia – z 16,4% do 15,6%. W przypadku osób starszych (65 lat i więcej) odnotowano wzrost udziału w strukturze ludności UE z 16,4% do 18,2%.
Pomimo nasilającego się zjawiska starzenia się społeczeństw nasz kraj należy do najmłodszych państw UE. W 2013 r. mediana wieku (wiek środkowy) w Polsce wynosiła 38,7 i zwiększyła się od 2004 r. o 2,5 roku. W całej Unii Europejskiej wiek środkowy w 2013 r. kształtował
się na poziomie 41,9 roku i był wyższy o 2,7 roku niż w 2004 r. Do krajów, w których mediana wieku była najniższa należały Irlandia, Cypr i Słowacja. Najwyższym wiekiem środkowym, znacznie przekraczającym przeciętną dla UE, charakteryzowały się natomiast Niemcy, Włochy, Bułgaria oraz Austria i Portugalia.